خلاء کاذب
خلاء کاذب
فرآیند جدا شدن یک نیرو از نیروهای دیگر را می توان به شکسته شدن یک سر تشبیه کرد :
زیرا آب در جهت رسیدن به کمترین سطح انرژی یعنی سطح دریا جریان می یابد .
کمترین حالت انرژی خلاء نامیده می شود .
به علاوه حالتی غیرعادی نیز وجود دارد که به آن خلاء کاذب می گویند .
به عنوان مثال اگر جلوی یک رودخانه سدی بناکنیم اینطور به نظر می رسد که سد در وضعیتی پایدار به سر می برد . ولی در واقع اینطور نبوده و سدتحت فشارزیادی قرار دارد .
اگر شکاف کوچکی در سد پدیدآید ناگهان این فشار زیاد باعث درهم شکستن سد می شود و سیلابی از انرژی را از خلاء کاذب آزاد می کند و در نتیجه سیل عظیمی به سمت خلاء واقعی جاری می شود . به این ترتیب اگر سد دچار شکست خودبه خودی شود و گذری ناگهانی به خلاء واقع داشته باشیم ، روستاها کاملاً در آب غرق می شوند .
به طور مشابه در نظریه گات آغاز جهان در حالت خلا کاذب آغاز شد که در آن سه تا از نیروها به صورت یک نیروی یکپارچه بوده اند . به هر حال در نظریه این وضعیت ناپایدار بود و به همین دلیل فوراً شکسته شد به طوری که نظریه از خلاء کاذب یعنی جایی که نیروهاهمه یکپارچه بودند ، به خلاء واقعی ، جایی که نیروها شکسته شدندتغییر حالت داد .
این مسأله قبل از اینکه گوث شروع به تحلیل و بررسی نظریه گات نماید شناخته شده بود اما گوث چیزی را مشاهده کرد که از نگاه دیگران پنهان مانده بود .در حالت خلاء کاذب جهان بصورت نمائی ، همانگونه که دسیتر در سال 1917 پیش بینی کرده بود ، منبسط می شود . در واقع این همان ثابت کیهان شناسی انرژی خلاکاذب است که جهان را به انبساط با چنین سرعت عظیمی وا می دارد .
